Մաս 5
Բայց հանկարծ շրջվեց ու տեսավ շան անմեղ դեմքը.
-Բոնի՛, սիրտս կանգնեց:
Իսկ հետո, երբ նա շրջվեց Լեոնը եկավ և հետևից խուտուտ տվեց նրան, իսկ նա վախից բղավեց.
-Հե՛յ, վախեցրիր:
-Քեզ տեղն է, քնկոտիկ, բայց քանի որ սա դեռ առաջին օրն է ներում եմ:
-Իրո՞ք:
-Այո, եթե չներեի կզրկեի նաև նախաճաշից, արի նախաճաշենք:
-Այս ամբողջը դո՞ւ ես պատրաստել:
-Այո, դե հյուրերին պետք է պատշաճ ձևով հյուրասիրել:
-Օ ինչ մեծ պատիվ:
Նախաճաշից հետո նրանք բարձրացան Լեոնի մարզասրահ, որպեսզի սկսեն առավոտյան մարզանքը:
Ամանդան տեսնելով նրա մեծ մարզասրահը զարմանքից բերանը ջուր առավ.
-Այս ամենը քո՞նն է:
-Այո, ինչո՞ւ:
-Ուղղակի սա կարծես ոչ թե գաղտնի գործակալի տուն լինի այլ որևէ մարզիչի մարզասրահը:
-Դե բայց արի ու տես, որ մարզասրահ կարող են ունենալ ոչ միայն մարզիչները, այլ նաև
գաղտնի գործակալ-մարզիչները:
-Այսի՞նքն:
-Այսինքն արդեն բավական է ժամանակ շահես, գնացինք սկսկելու հեծանվավազքը:
Նա մոտեցավ և կարգավորելով հեծանիվի արագությունը՝ ասաց.
-Դե սկսեցինք վազքը:
Ամանդան սկսեց վազել, բայց քիչ անց ասաց.
-Հե՛յ,բայց սա շատ արագ է:
-Սխալվում ես, սա դեռ դանդաղն է:
-Եթե այսպես շարունակվի ես կընկնեմ:
-Չես ընկնի եթե այսքան բողոքելու տեղը վազես:
Նա խոսքն էլ չէր ավարտել, երբ Ամանդայի ոտքը սայթաքեց:
Բարեբախտաբար Լեոնը հասցրեց նրան ժամանակին բռնել ու կանխել
սպասվող սայթաքումը:
-Քեզ հետ ամեն ինչ կարգի՞ն է,-անհանգստացած ասաց նա:
-Այո:
-Դա լավ է, բայց դու եթե շարունակես այս տեմպերով՝ արդյունքի չես հասնի:
-Բայց սա դեռ առաջին անգամն է:
-Ամեն ինչ սկսվում է առաջինից, այնպես որ...շարունակեցինք:
Անցավ երկու օր:Ամանդայի քրտնաջան աշխատանքը՝ լի դաժան մարզումներով կարծես տալիս էր իր արդյունքը,
ինչի շնորհիվ էլ նա արժանանում էր Լեոնի գովասանքին.
-Դե ևս մեկը, դու կարող ես:
-Այո, ես արեցի դա,-անելով վերջին ժիմը,-ուրախացած ասաց Ամանդան:
-Ապրես, դե գնա ցնցուղ ընդունիր ու անցնենք նախաճաշին:
Մինչ նա ցնցուղ էր ընդունում, Լեոնի հեռախոսին զանգ եկավ:Պատվիրանուն էր,վերցրեց.
-Լսում եմ:
-Վերցնում ես քեզ հետ ևս մեկին ու շտապում տվյալ հասցեով, այնտեղ տեղի է ունենալու մի երեխայի ծննդյան տարեդարձ, որին ներկա են լինելու մուլտհերոսներ, որոնք սակայն գողեր են, դուք նրանցից շուտ պետք է հասնեք և ժամանակին կանխեք գողությունը:Դու ինձ լա՞վ հասկացար
-Այո:
-Ես հիմա հասցեն քեզ կուղարկեմ:
-Եղավ:
Նա զանգեց մյուս գործակալներին, բայց բոլորն էլ այլ պատվեր էին ընդունում:
Այլ տարբերակ չկար, նա իր հետ վերցրեց Ամանդային ու ճանապարհին պատմեց ամբողջը:
-Բայց չէ՞ որ ես դեռ գաղտնի գործակալ չեմ:
-Այո, բայց դու գիտես ինչպես պաշտպանվել հարկ եղած դեպքում:
-Դե այո:
-Դե վերջ:
-Հեյ այն ի՞նչ մեքենա է:
-Ես էլ տեսա, վստահ չեմ, բայց եթե մեզ են հետևում, ես սա կանեմ:
-Ի՞նչ:
-Բռնվի՛ր,-ասելով նա շրջեց մեքենան ու շեղեց նրանց հետևողներին:
