Գողություն սուպերմարկետում

Ասաց, որ պետք է հանդիպեն և հանդիպման ժամ ու վայր նշելով՝ կախեց լսափողը:Լեոնը գիտեր,

որ դա լավ բան չէր գուշակում, բայց չգնալ չէր կարող:Երկու ժամ անց նա գնաց նշված հասցեով,որը բազմահարկ

ու քանդուքարափ մի շենք էր:Շրջեց ու ուսումնասիրեց տեղանքը, տվեց նաև նրա անունը, բայց ապարդյուն:

Հետո ինչ-որ աղմուկ լսեց:Սակայն մինչ նա կհասցներ գնալ ձայնի ուղղությամբ,հետևից նրա վրա հարձակվեցին

Բենի մարդիկ:Նա, գործի դնելով իր բռունցքներն ու լավ մարզված լինելու հանգամանքը, կարողացավ

ձեռբազատվել նրանցից:Բայց հետո եկավ մյուս խումբը, որը արդեն զինված էր ու ավելի մեծ ուժի տեր:

Նա շարունակեց հարվածներ հասցնել, բայց ինքը նույնպես ստացավ պատասխան հարվածներ:Ապա

հայտնվեց Բենն ու ասաց,որ սա իր նախազգուշացումն էր, որ նրան բռնել այլևս չփորձեն, հակառակ դեպքում

ամեն ինչ ավելի վատ կվերջանա, և նրա փոխարեն կտուժեն նաև անմեղ մարդիկ ու հեռացավ իր մարդկանց

հետ միասին:Լեոնն ուշքի գալով՝ զանգահարեց Ամանդային, սակայն նրա համարը անհասանելի էր:

Սիրտը կասկած ընկավ, նրան վտանգ էր սպառնում:Արագ նստեց մեքենան ու սլացավ տուն, բայց արդեն ուշ էր:

Տունը տակն ու վրա էր արված, Ամանդան չկար, իսկ նրա շանը դանակահարել էին:Ամեն ինչ պարզ էր,

Բենը նրան հանդիպման էր կանչել,որպեսզի այդ ընթացքում իրականացներ Ամանդայի առևանգումը:Բարեբախտաբար նրանք չէին կարողացել իմանալ կոնֆետների տուփի տեղը, բայց նա

ամեն ինչ կաներ,որ Ամանդայի փոխարեն նրանք դա վերցրած լինեին:Նա գլուխը կորցրեց, ի՞նչ պետք է

աներ, ինչպե՞ս էր գտնելու Ամանդային, նա ոչինչ չգիտեր, բայց ժամանակ չկար պետք էր ինչ-որ բան ձեռնարկել:Պատվիրատուին ոչինչ ասել չէր կարող, ոչ ոք չէր կարող նրան օգնել, բայց իրենից:

Նա փորձեց կապնվել Բենի հետ, բայց ապարդյուն:Իսկ եթե այդ ամենի հետևում ինչ-որ ուրիշ մեկն է թաքնված,

Բենից բացի, բայց ո՞վ,նա գաղափար անգամ չուներ:Նա ամբողջ գիշեր աչք չկարողացավ փակել, անդադար

մտածում էր Ամանդայի մասին:Այդ անորոշությունը սպանում էր նրան:Վերջապես որոշեց զանգել պատվիրատուին

ու ասել ամբողջի մասին, բայց հենց այդ պահին զանգ ստացավ նորից փակ համարից:Կարծեց թե Բենն է.

-Տխմա՛ր, ու՞ր է Ամանդան, ես կսպանեմ քեզ Բեն եթե նրան մատով դիպչես...