Κεφάλαιο 23ο
ΤΙ;! Τι θέλει αυτός εδώ; Βασικά ναι οκευ, μπορεί να μην τον ξέρω αλλά αυτό το επώνυμο..αυτό το επώνυμο δεν θέλω να το θυμάμαι καν.. είμαι σίγουρη πως έχουν κάποια συγγένεια.. Θεέ μου..όχι γιατί; Τι σου έχω κάνει;...
"Μάλιστα, Μερινέ, μπορείς να καθίσεις σε κάποια άδεια θέση. Και σε παρακαλώ γρήγορα." του είπε.
Εκείνος άρχισε να παρατηρεί την τάξη ώστε να βρει μια θέση. Προχώρησε προς την σειρά μου και ξεροκατάπια. Με είδε και μου χαμογέλασε. Το ίδιο έκανα και εγώ από αμηχανία. Έκατσε στην μπροστινή μου θέση, η οποία ήταν άδεια..
''Είσαι καλά;'' με ρώτησε η Σοφία.
''Ναι, ναι απλώς κάτι θυμήθηκα..'' είπα και έστρεψα την προσοχή μου στην καθηγήτρια
Όταν επιτέλους χτύπησε κουδούνι για διάλειμμα έτρεξα γρήγορα έξω από την τάξη αλλά κάποιο χέρι με σταμάτησε.
''Είσαι καλά;'' με ρώτησε.
Εεε όχι την καταδίκη μου μέσα! ''Μια χαρά Νίκο εσύ;'' του είπα καθώς γύριζα να τον κοιτάξω.
''Καλά..'' είπε και άφησε το μπράτσο μου. ''Απλώς σε ρώτησα γιατί έφυγες κάπως ξαφνικά.'' συνέχισε.
''Τι; Όχι όχι καλέ!'' είπα στην αρχή ξαφνιασμένη αλλά μετά χαμογέλασα. ''Απλώς..θέλω να δω τις κολλητές μου γιατί δεν πρόλαβα να τις δω πολύ..'' είπα βιαστικά.
"Αα καλά.." είπε και με κοίταξε περίεργα.
"Ναιι..τέλος πάντων.." είπα. "Θα τα πούμε." είπα και έφυγα με γρήγορα βήματα.
Βγήκα στο προαύλιο και είδα την Μαρία μα φιλάει τον Κωνσταντίνο. Εεε ρε παναγία μου...αρέσει ο ένας στον άλλον και δεν το παραδέχονται γιατί είναι εγωιστές! Αλλά που θα πάει; Θα τους φτιάξω εγώ...
Με δυό βήματα βρέθηκα κοντά τους. "Συγνώμη.." είπα αλλά δεν με άκουσαν. "Συγνώμηηη!" είπα αλλά πάλι τίποτα.
Την τράβηξα από το χέρι. "Ει!" παραπονέθηκε.
"Είναι σημαντικό!" είπα και την κοίταξα με βλέμμα όλο νόημα.
"Θα τα πούμε το απόγευμα." είπε στον Κωνσταντίνο και πήγαμε σε ένα απομακρυσμένο παγκάκι.
"Γεια σας κορίτσια!" είπε η Ελένη και κάθισε μαζί μας.
"Δεν θα πιστέψετε ποιος είναι αυτός ο καινούργιος!" είπα.
"Πάντως σίγουρα είναι όμορφος." είπε η Ελένη και τον κοίταξε από μακριά.
"Ήρεμα εσύ γιατί έχεις και τον Γιάννη!" την μάλωσε η Μαρία.
"Μα δεν είπα κάτι κακό! Ναι είναι όμορφος αλλά σαν τον Γιάννη κανείς!" χαμογέλασε και κοίταξε τον ουρανό.
"Θύμησέ μου να σου χώσω σφαλιάρα την επόμενη φορά!" της είπε η Μαρία.
"Κορίτσια, στο θέμα μας!" της φώναξα και με κοίταξαν.
"Λέγε ντε!" μου είπε η Μαρία.
"Το όνομα του αγοριού είναι Νίκος." είπα.
"Και;" είπε η Ελένη.
Κοίταξα κάτω. "Το επώνυμό είναι Μερινός." είπα και τις κοίταξα.
Η Μαρία είχε γουρλώσει τα μάτια της και η Ελένη είχε μια έκφραση απορίας.
"Δεν σοβαρολογείς.." είπε η Μαρία. "Αυτό δεν γίνεται! Δεν είχε αδέρφια εκείνος!" είπε και σηκώθηκε όρθια.
"Σε παρακαλώ Μαρία, μπορεί να είχε και απλώς να μην το είπε ποτέ!" είπα και της έπιασα τα χέρια.
"Πρέπει να πάμε να του πούμε στην Λυκειάρχη! Εκείνη έδιωξε τον προηγούμενο, εκείνη θα διώξει και αυτόν! Δεν μπορώ Χρυσάνθη να ζω με τον φόβο ότι κάποιος από αυτούς τους Μερινούς θα σου κάνει κακό!" είπε κουνώντας τα χέρια της.
"Και αν είναι απλώς μια σύμπτωση;" την ρώτησα.
"Δεν με ενδιαφέρει, θα ρωτήσουμε και θα μάθουμε. Σήκω!" με πρόσταξε.
"Εμένα μπορεί να μου πει κάποιος τι συμβαίνει;" ρώτησε η Ελένη.
"Κάποια άλλη στιγμή, όχι τώρα!" της είπε η Μαρία. "Χρυσάνθη σήκω τώρα!" πρόσταξε ξανά και το έκανα.
Μου έπιασε το χέρι και με οδήγησε έξω από την πόρτα της κυρίας Παπαδοπούλου.
Χτύπησε δύο φορές. "Περάστε." ακούσαμε την φωνή της. "Καλημέρα κορίτσια. Πως οφείλω την επίσκεψή σας;" είπε.
"Μάθαμε ότι ήρθε κάποιος με το επώνυμο 'Μερινός'." μπήκε κατευθείαν στο θέμα η Μαρία.
Η λυκειάρχης έκλεισε στιγμιαία τα μάτια της και μας κοίταξε. "Αληθεύει, αλλά κορίτσια, μην ανησυχείτε. Είναι όλα υπό έλεγχο." μας είπε.
"Υπό έλεγχο; Να σας θυμήσω τι έγινε την προηγούμενη φορά;" είπε η Μαρία επιθετικά.
"Παπά, μην μου μιλάς εμένα έτσι!" είπε και σηκώθηκε από την καρέκλα της. "Την προηγούμενη φορά απλώς δεν ήταν αρκετοί άνδρες για να δουν το συμβάν!" είπε και χτύπησε το χέρι της στο θρανίο. "Αρκετά! Έξω τώρα!" είπε υψώνοντας την φωνή της.
Βγήκαμε έξω. "Την πιστεύεις;" μου ψιθύρισε η Μαρία με φανερό εκνευρισμό στην φωνή της.
"Μαρία ηρέμησε λίγο! Θα προσέχω.." είπα και τότε χτύπησε το κουδούνι.
"Αντίο." είπαμε και πήγαμε η κάθε μία στις τάξεις μας.
-Μαρία-
Κατευθύνομαι προς την τάξη και σκέφτομαι την Χρυσ. Θεέ μου αν πάθει κάτι...
"Μαρία είσαι καλά;" με ρώτησε κάποια.
"Εντάξει είμαι Ελένη.." της είπα.
"Τι συμβαίνει;" ρώτησε.
"Ελένη..κάποια άλλη στιγμή θα σου εξηγήσω, αλλά θα στα πω, μην ανησυχείς." είπα και της χαμογέλασα αδύναμα.
Εκείνη δεν το συνέχισε και μπήκαμε για μάθημα.
-Χρυσάνθη-
''Και λοιπόν παιδιά μου, θα σας βάλω μια εργασία για το εξάμηνο.'' είπε ο κ.Φωτιάδης. Καλά μας δουλεύουν; Δίνουμε Πανελλήνιες και μας βάζουν τέτοιες εργασίες; Εεε δεν υπάρχουν! ''Και θα σας βάλω σε ομάδες των 2.'' συνέχισε.
Ωχ παναγία μου, γιατί;
''Λοιπόον... έχουμε και λέμε!
Λαμπρινοπούλου Σοφία-Στάθης Άρης
Δημητράκος Γιώργος-Παπαδέλης Χρήστος
Μίχας Κώστας-Ξαφέλλη Χριστίνα
Δημητράκου Χρυσάνθη-Μερινός Νίκος
και
Μαρούδας Μάριος-Κοντέλλης Γιάννης.
Αυτές είναι οι ομάδες σας..'' είπε και χτύπησε το κουδούνι για σχόλασμα. ''Να δουλέψετε καλά μεταξύ σας!'' φώναξε για να ακουστεί.
Τι α-μα-ρτί-ες πληρώνω ΘΕΕ ΜΟΥ;! Εγώ; Με αυτόν; Δεν σφάξανε! Αλλά δεν μπορώ να του πάω κόντρα αυτού του καθηγητή γιατί είναι αυστηρός και δεν πρόκειται να αλλάξει γνώμη!
''Καιι τι ώρα να περάσω από το σπίτι σου;'' με διέκοψε κάποιος από τις σκέψεις μου.
Ο Νίκος ήταν βέβαια..''Ααα..εμμ..γιατί δεν πάμε καλύτερα στο δικό σου;'' τον ρώτησα.
''Εμμ..εχθές μετακομίσαμε και δεν είναι ακόμα έτοιμο..'' είπε και έτριψε το σβέρκο του.
Χμμ..ύποπτο. ''Εμμ..τότε καλύτερα το Σαββατοκύριακο..''είπα διστακτικά.
''Έγινε, διεύθυνση;'' ρώτησε.
Τον κοίταξα. ''Θα σου το στείλω σε μήνυμα.'' είπα.
Χαμογέλασε. ''Τότε πρέπει να μ δώσεις και τον αριθμό σου.'' είπε.
Αναγκαστικά του τον έδωσα.
''Παιδιά, πρέπει να περάσετε έξω, σχολάσατε.'' μας είπε η καθαρίστρια.
Βγήκαμε έξω και έφυγα από κοντά του για να συναντήσω τα παιδιά στην εξώπορτα του σχολείου, όμως δεν ήταν κανείς εκεί.
''Θες να σε πάω εγώ;'' με ρώτησε.
''Την τύχη μου μέσα!'' ψιθύρισα και γύρισα για να τον αντικρίσω.
-----
Χευυυυ;3 Είχα πει ότι θα ανεβάσω και ανέβασα. Βλέπετε; Είμαι καλό κοριτσάκι:) 'και καλά τώρα.' ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑ;')
Χμμμ γιααα να δούμε! 1)Τι έπαθε η Χρυσ όταν άκουσε το επίθετο του Νίκου; 2)Τι είχε γίνει στο παρελθόν της Χρυσ με κάποιον και γιατί είπε η λυκειάρχης για κάποιους άνδρες; 3) Ο κ.Φωτιάδης τους έβαλε ομαδική εργασία και και η Χρυσ με τον Νίκο είναι μαζί..ουυπςς! 4) Πολύ φλερτ δεν πέφτει από την πλευρά του Νίκου ή μου φαίνεταιι;; 5)Που είχαν πάει τα παιδιά;
και 6) τι θα γίνει στο επόμενο;
Πολύ σύντομα θα το μάθουμε!;)
ΕΠΙΣΗΣ(!)..εντάξει ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ.. εχθές η ιστορία έφτασε στις 1000+ προβολές! ΟΜΙΤΖΙ ΟΜΙΤΖΙ ΟΜΙΤΖΙ;3 ευχαριστώ πολύ ρε παιδιάα! ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΡΕ ΝΤΟΝΑΤΣΑΚΙΑ ΜΟΥ<3
εντάξει, εντάξει..ηρεμήστε! Τελείωσα με την πολυλογία μου Χδ
Μέχρι την επόμενη φορά...*ΦΙΛΙΑ!*
-Ροδ;3'